لااله الا الله

سبحان الله یافارج الهمّ ویاکاشف الغم فرّج همى ویسرّ أمرى و أرحم ضعفى و قلة حیلتى وأرزقنى من حیث لا أحتسب یارب العالمین

سلام بازم یه شعر طولانی از قیصر. اگه حوصله ی خوندن ندارید می تونید به همین یه صفحه اکتفا کنید و به ادامه ی مطلب نرید. ممنون از حضورتون. نظر یادتون نره.

 

امروز هم

ما هر چه بوده ایم همانیم

ما صوفیان ساده ی سرگردان

درویش های گمشده ی دوره گرد

حتی درون خانه ی خود هم

                       مهمانیم...!

اما کجاست؟

               خرقه و کشکول ما؟

می خواهم از کنار خود برخیزم

تا با تو در سماع در آیم

این دفتر سفید قدیمی

این صفحه خانقاه من و توست


وقتی

من پشت میز خود بنشینم

وقتی تو

در هیئت الهه ی الهام

آرام و بی صدا

مثل پری شناور در باد

یا مثل سایه ی پشت سرم راه می روی

و دفتر و مداد و کتابم را

که در کف اتاق پراکنده اند

از روی فرش کوچکمان جمع می کنی

بی آنکه گرد هیچ صدایی

بر لحظه ی سرودن من سایه افکندند

آرامش حضور تو عطر خیال را

بر خلسه وار خلوت من می پراکند

 

و خرقه ی تبرک من دستهای توست

پس؛

گاهی بیا و پشت سرم لحظه ای بمان

دستی به روی شانه ی من بگذار

تا از فراز شانه ی من

این سطرهای درهم و برهم

این شعرهای مبهم خط خورده را

                           در دفترم بخوانی

تا سطرهای تار

             روشن شوند

 

تا من قلم به دست تو بسپارم

تا تو به دست من بنویسی

بعد...

       _ یه استکان چای!   (پس از خستگی)

       _ این هم شراب خانگی ما!

       _ بی ترس محتسب

آنگاه

در خانقاه گرم نگاه تو

ما هردو بال در بال

بر سطرهای آبی این دفتر سفید

                           پرواز می کنیم.

این اوج ارتفاع من و توست!

 

در دود عود و اسفند

همراه وازه های رها در هوا

رقص نگاه ما چه تماشایی 

    این حلقه ی سماع من و توست!

قیصر امین پور

نوشته شده در دوشنبه ۱۳٩٠/۸/٩ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ توسط ALONE نظرات ()


Design By : Pichak