لااله الا الله

سبحان الله یافارج الهمّ ویاکاشف الغم فرّج همى ویسرّ أمرى و أرحم ضعفى و قلة حیلتى وأرزقنى من حیث لا أحتسب یارب العالمین

باید اعتراف کنم که عادت کردم.

همچون کودکانی که به هنگام برگشت از خونه ی پدربزرگ مادربزرگشون گریه می کنند و یا هنگامی که خاله و عمه میاد خونشون، چادر و کیف و کفششونو قاییم می کنند که نرن.

من عادت کردم.

چون وقتی خواهرام از خونمون میرن اشک از چشمانم سرازیر میشه.

و گاهی التماسشون می کنم که دیرتر برن.

واقعا بچه شدم...

نوشته شده در دوشنبه ۱۳٩٠/٥/٢٤ساعت ۱٢:۱۳ ‎ب.ظ توسط ALONE نظرات ()


Design By : Pichak