رخ یار

ساقی به نـــور باده برافروز جام ما          مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم          ای بی خبـــر ز لذت شرب مدام مــــا

هرگزنمیردآنکه دلش زنده شدبه عشق          ثبت است بـــــرجــریـــده ی عالم دوام ما

چندان بود کرشمه و ناز و سهی قدان          کاید بـه جلوه سرو صنوبــــــر خرام ما

مستی به چشم شاهددلبندماخوش است          زان روسپرده اندبه مستــی زمــــام  ما

ترسم که صرفه ای نبردروزبازخواست          نان حلال شیــــــــــخ زآب حـــــــرام ما

ای باد اگر به گلشن احباب بگذری          زنهـار عرضه ده بر جانان پیام ما

لو نام مازیا و به عمدا چه می بری          خود آیــــد آنکه یاد نیاری ز نام ما

حافظ زدیـده دانه ی اشکی همی فشان          باشد که مرغ وصل کنـــد قصد دام ما

دریـــــای اخضر فلک و کشتی هلال          هستنـــد غرق نعمت حاجی قوام ما

حافـــــــظ

/ 7 نظر / 8 بازدید
مليكا

سلام اپم خوش حال ميشم سر بزنيد[گل] بسييييييييييييييار زيبا بود

سناتور

سلام واقعا عالی بود آدم که یه کم فکر میکنه میبینه که واقعا بعضی از شعر های قدیمی خیلی خیلی کلی تر از این شعر های جدید و نو هستن[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

سکوت

فالت که خوب اومده امیدورام حالت هم خوب باشه

تارا

[خنثی]

آهویی

سلام شما دعوت هستی روزگار استاد فراموشی است امیدوارم شما شاگرد روزگار نباشید یک خط نوشته برای اساتیدی که در زندگی شما نقش داشته اند منتظر قلم سبزت هستم