جرات دیوانگی

فرصت برای حرف زیاد است

اما

اما اگر گریسته باشی...

آه...!

مردن چقدر حوصله می خواهد

بی آنکه در سراسر عمرت

 یک روز، یک نفس

بی حس مرگ زیسته باشی!

 

انگار این سالها که می گذرد

چندان که لازم است

                      دیوانه نیستم!

احساس می کنم که پس از مرگ

                               عاقبت

یک روز

        دیوانه می شوم!

 

شاید برای حادثه باید

گاهی کمی عجیب تر از این

                            باشم.

با این همه تفاوت

احساس میکنم که کمی بی تفاوتی

                               بد نیست.

حس می کنم که انگار

نامم کمی کج است

و نام خانوادگی ام ، نیز

از این هوای سربی

                    خسته است.

 

امضای تازه ی من

                    دیگر

امضای روزهای دبستان نیست!

 

ای کاش

آن کوچه را دوباره ببینم

آنجا که ناگهان

یک روز نام کوچکم از دستم

                           افتاد؛

و لابلای خاطره ها گم شد

 

آنجا که یک کودک غریبه

با چشم های کودکی من نشسته است.

 

از دور

لبخند او چقدر شبیه من است!

 

آه، ای شباهت دور!

ای چشمهای مغرور!

این روزها که جرات دیوانگی ام کم است

بگذار باز هم به تو برگردم!

بگذار دست کم

گاهی تو را به خواب ببینم!

بگذار در خیال تو باشم!

بگذار...

         بگذریم!

 

این روزها

خیلی برای گریه دلم تنگ است!

 

 

پ.پ: I hate this life,this world. I has called it bearing. not life!افسوس

 

قیصر امین پور

/ 9 نظر / 9 بازدید
مريم

الهي .. تحت تأثير واقع شدم ... آرزوي روزهاي خوشي رو براتون دارم

مرضیه

زنده راتازنده هست بایدبه فریادش رسید ورنه برسنگ مزارش آب ریختن چه سود... آپم[گل]

مینا

سلام. جالب بود. مرسی که بهم سر زدی.[گل]

پسر اریایی

من نه.همین دیشب سیر دلم گریه کردم